Oł noł, wzięło mnie coś na pisanie żurnala... I znowu nie wiem, o czym pisać, więc będą jakieś pierdoły
W niedzielę w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha odbył się cudowny JAPOŃSKI DZIEŃ DZIECKA Czyli to, co tygryski lubią najbardziej: dużo zabawy i wyżera. Tak przynajmniej było w poprzednich latach. W tym roku oczekiwanej wyżery nie było (nad czym ubolewamy razem z Kurotsuki), za to było dużo zielonej herbaty do degustacji. No i miałyśmy okazję spróbować herbaty po indyjsku i zaprawdę powiadam Wam: pyszna jest! Oprócz tego wzięłyśmy udział w konkursach dla dzieci typu malowanie kotów farbkami albo rozwiązywanie krzyżówek Tak, wciąż czuję się dzieckiem i dobrze mi z tym! Dzięki i za towarzystwo

BTW, damski kibel w Mandze ma nr 102! Nie wchodźcie tam! Zakamycze czyha! (Kto wie, ten wie )

A tak w ogóle, to po przeczytaniu książek Magdaleny Kozak ("Nocarz", "Renegat", "Nikt") wczułam się w wampiryczno-wojskowy klimat i mam wieeeeelką ochotę iść na strzelnicę! Ktoś chętny postrzelać sobie ze mną z karabinku? Albo nauczyć mnie strzelać z glocka?

Jak sobie pomyślę, że za rok mam zdawać maturę, to mnie szlag trafia. I to jeszcze majcę... Zabijcie mnie!

I tym optymistycznym akcentem kończę tego dziwnego żurnala.